خواجه نصير الدين الطوسي
193
اخلاق ناصرى ( فارسى )
و اگر مهتر آن قوم كه نشسته باشند او بود حفظ مرتبه از او ساقط شود چه هرجا كه او نشيند صدر همانجا بود . و اگر غريب بود و نه بجاى خود نشسته بود چون وقوف يابد بجاى خود آيد ؛ و اگر جاى خود خالى نيابد جهد در مراجعت كند بىآنكه اضطرابى يا تثاقلى از او ظاهر شود ، و در پيش مردمان جز روى و دست برهنه نكند ، و در پيش مهتران ساعد و پاى برهنه ننمايد و از زانو تا ناف به هيچ حال برهنه نكند نه در خلاء و نه در حضور كسى . و در پيش كسى نخوابد و به پشت نيز نخوابد ، خاصه اگر در خواب غطيطه ( آواز خرخر كردن ) كند ، چه استلقاء ( به پشت افتادن ) موجب زياده شدن اين آواز بود . و اگر در ميان جماعتى نعاس بر او غالب شود برخيزد اگر تواند و يا خواب را نفى كند بحديثى يا فكرى . و اگر در ميان جماعتى بود و ايشان بخوابند او نيز موافقت كند يا از نزديك ايشان بيرون آيد و بيدار آنجا مقام نكند ، و بر جمله چنان سازد كه مردمان را از او زحمتى يا نفرتى نرسد . و بر هيچكس و در هيچ محفل گرانى ننمايد ، و اگر بعضى از اين عادات بر او دشوار آيد با خود انديشه كند كه آنچه بسبب اهمال ادبى او را لازم آيد از مذمت و ملامت زياده از احتمال محنت و مشقت ترك آن عادت بود تا بر او آسان شود . آداب طعام خوردن اول دست و دهن و بينى پاك كند آنگاه بكنار خوان حاضر آيد ، و چون بر مائده بنشيند بطعام خوردن مبادرت نكند مگر كه ميزبان بود و دست و جامه آلوده نگرداند و بزياده از سه انگشت نخورد و دهان فراخ باز